വരും. വരാതിരിക്കില്ല.

‘ഹേ മനുഷ്യാ ഒരിക്കല്‍ നിന്റെ ധിക്കാരത്തിന്റെ കൊടുംങ്കാറ്റ് പാവപ്പെട്ടവന്റെ കണ്ണീരില്‍ തകര്‍ന്നടിയും. നീ ഓമനിക്കുന്നവരുടെ കണ്ണീരുകണ്ട് നിന്റെ അഹന്ത ഇല്ലാതാവും. അന്നു നിന്റെ ദേശത്തേയും, നിന്റെ ദേശവാസികളെയും നീ ഓര്‍ക്കും. പിന്നെ നിനക്കു തിരിഞ്ഞു നടക്കാന്‍ നിന്റെ കാലുകള്‍ പോരാതെ വരും.‘